Post przesłany przez użytkownika

Zawsze myślałam, że muszę dążyć do kariery, która zadowoli moich rodziców. Studia prawnicze? Jasne, że to była ich decyzja, nie moja. Pracowałam w kancelarii, próbując udowodnić, że jestem „wystarczająco dobra”. Aż pewnego dnia, po kolejnym stresującym dniu, stwierdziłam: A co, jeśli nie muszę? Rzuciłam pracę, poszłam na kurs projektowania graficznego, o którym marzyłam od lat. Teraz robię to, co kocham, i choć rodzice na początku byli zaskoczeni, zobaczyli, że jestem szczęśliwa. I wiecie co? Już nie muszę spełniać cudzych oczekiwań – gram według swoich zasad.